A Schmadds hirem Päsch zu Schëldref steet den Ampeljong, en uralen Nëssert. A sengem Schiet geschéie ganz kuriéis Saachen. De Karel – am Duerf gëtt en de klenge Schmadd genannt – léisst sech aus Virwëlz eng Kéier vum Bam falen. En huet Chance, et geschitt em näischt, mee a senger Visioun huet eng schéi wäiss Fra en an engem groussen, sëlwerege Spaweck opgefaangen.
Déi Fra begleet e wéi e Gespenst duerch seng Dreem an duerch säin Alldag. Mat siwwenzéng Joer fält de Karel eng zweete Kéier vum Bam. Do geet et schif. E sëtzt fir de Rescht vu sengem Liewen am Rollstull a muss sech nei orientéieren.
An enger Wiedernuecht am Joer 1988 schléit de Blëtz an den Nëssert. Beim Opraume maachen se eng Entdeckung, déi Schmadds hir Familljegeschicht an en neit Liicht réckelt. Kann et sinn, datt dem Ampeljong seng Wuerzele bis an den Drëssegjärege Krich reechen? Huet déi mysteriéis Fra wierklech existéiert? A wee war si?
Am éischten Deel si mer beim Schmadd zu Schëldfref an de Joren 1950 bis 1990. Den zweeten Deel hëlt äis mat an eng vun den däischtersten Zäiten aus der Geschicht. Am Drëssegjärege Krich, an de Jore 1630 bis 1648 a kuerz duerno, geschitt eppes an der Schmëdd, wat 350 Joer méi spéit nach ëmmer an deem Haus nowierkt.