D’Lu steet eleng um Trottoir. Et waart drop, ofgeholl ze ginn. Da kënnt d‘Madame Schmit laanscht. „Moien, Lu! Komm mat mir, ech bréngen Dech heem.“ D‘Madame Schmit wunnt am selwechte Quartier wéi d‘Lu. Mee wéi ass hire Virnumm? A sinn hir rout Hoer echt oder just ge erft? U sech weess d‘Lu näischt iwwert si. „Ech kennen Iech net, ech ginn net mat Iech!“, seet d’Lu. „An ausserdeem huet d‘Mamm mir gesot, ech soll waarden.“